រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
អត្ថបទ

របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីក៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៣០ ថ្ងៃ

ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព គឺត្រូវគ្រប់គ្រង ៥ ចំណុច៖ ជំហរឈរ ការរត់ចូល ប៉ះបាល់ កម្លាំង និងការអានជញ្ជាំងការពារ។ អ្នកលេងអាចចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៨–២៥ ម៉ែត្រ ដោយដាក់ជើងគាំទ្រចម្ងាយប្រហែល ១៥ សង់ទីម...

November 4, 2026 5 min read
របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីក៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៣០ ថ្ងៃ
❦

របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីក៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៣០ ថ្ងៃ

ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព គឺត្រូវគ្រប់គ្រង ៥ ចំណុច៖ ជំហរឈរ ការរត់ចូល ប៉ះបាល់ កម្លាំង និងការអានជញ្ជាំងការពារ។ អ្នកលេងអាចចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៨–២៥ ម៉ែត្រ ដោយដាក់ជើងគាំទ្រចម្ងាយប្រហែល ១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយប៉ះផ្នែកខាងក្រោម ឬចំហៀងបាល់តាមគោលដៅ។ សម្រាប់បាល់កោង ត្រូវប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង និងបង្វិលកជើងតាមទិសដែលចង់ឱ្យបាល់ហោះ។ សម្រាប់បាល់លឿន ត្រូវប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយរក្សារាងកាយឱ្យស្ថិតស្ថេរ។ ច្បាប់របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហ្វីហ្វា កំណត់ថា បាល់ត្រូវឈប់ស្ងៀម និងគូប្រកួតត្រូវនៅចម្ងាយ ៩.១៥ ម៉ែត្រ។ អនុវត្ត ២០–៣០ ដងក្នុងមួយវគ្គ ហើយកត់ត្រាភាគរយបាល់ចូលគោលដៅជារៀងរាល់សប្តាហ៍។

football player practicing a curling free kick on a quiet training pitch at sunset

ចង់រៀនបច្ចេកទេសបាល់ទាត់ និងការវិភាគការប្រកួតបន្ថែមទៀត សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

បើចង់បានបាល់កោង៖ ត្រូវកែជំហរ និងចំណុចប៉ះដូចម្តេច?

បាល់កោងត្រូវការជើងគាំទ្របែរទៅគោលដៅ ហើយជើងទាត់ប៉ះផ្នែកខាងក្រោមនិងចំហៀងបាល់ ដើម្បីបង្កើតការបង្វិល។ ចម្ងាយរត់ចូល ៣–៥ ជំហានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងតុល្យភាព និងទិសបាល់។

ចូរឈរពីក្រោយបាល់បន្តិច ហើយសម្លឹងមើលចំណុចចង់ឱ្យបាល់ឆ្លងជញ្ជាំងការពារ។ ប្រសិនបើទាត់ដោយជើងស្តាំ ហើយចង់ឱ្យបាល់កោងទៅខាងឆ្វេង ត្រូវប៉ះផ្នែកខាងស្តាំនៃបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង។ កុំបត់ខ្លួនទៅក្រោយខ្លាំងពេក ព្រោះបាល់នឹងហោះខ្ពស់ជាងគោលដៅ។ បន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ ត្រូវបន្តចលនាជើងទៅទិសគោលដៅ មិនមែនបញ្ឈប់ភ្លាមៗទេ។ បច្ចេកទេសនេះស្រដៀងនឹងអ្វីដែលអ្នកឃើញក្នុងការប្រកួតរបស់ ប្រេស៊ីល អាហ្សង់ទីន និងម៉ិកស៊ិក ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម កុំប្រញាប់ប្រើកម្លាំងពេញ ១០០ ភាគរយ។ ចាប់ផ្តើមត្រឹម ៦០–៧០ ភាគរយ ហើយវាស់ភាពត្រឹមត្រូវមុនកែបន្ថែមកម្លាំង។

វិធីហ្វឹកហាត់មានលំដាប់ច្បាស់៖

  1. ដាក់គោលដៅតូចមួយនៅជ្រុងឆ្វេង ឬស្តាំនៃសំណាញ់។
  2. ទាត់ ១០ ដងដោយមិនដាក់ជញ្ជាំងការពារ។
  3. ដាក់បង្គោល ឬមិត្តរួមក្រុមធ្វើជាជញ្ជាំង ហើយទាត់ ១០ ដងទៀត។
  4. កត់ចំនួនបាល់ដែលឆ្លងជញ្ជាំង និងចូលតំបន់គោលដៅ។
  5. ប្តូរជើងទាត់ ដើម្បីមិនឱ្យរាងកាយពឹងតែជើងខ្លាំងមួយ។

ការសិក្សាច្បាប់ផ្លូវការរបស់ ហ្វីហ្វា និងច្បាប់ការប្រកួតបាល់ទាត់ ជួយឱ្យអ្នកយល់ថា ពេលណាជាបាល់ហ្វ្រីឃីកផ្ទាល់ និងពេលណាជាបាល់ហ្វ្រីឃីកប្រយោល។ ចំណុចនេះមានតម្លៃជាងការមើលវីដេអូទាត់បាល់ស្អាតៗ ព្រោះការទាត់ត្រឹមត្រូវតែប៉ះមិនត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ ក៏មិនអាចរកគ្រាប់បាល់បានដែរ។

បើចង់បានបាល់លឿន៖ តើត្រូវបង្កើតកម្លាំងដោយសុវត្ថិភាពយ៉ាងណា?

បាល់លឿនកើតពីការបញ្ជូនកម្លាំងតាមជើង ឆ្អឹងត្រគាក និងកជើង មិនមែនពីការបោះខ្លួនទៅមុខដោយមិនគ្រប់គ្រងទេ។ ចំណុចប៉ះគួរនៅកណ្តាលបាល់ ហើយកជើងត្រូវរឹង ដើម្បីកាត់បន្ថយការបាត់បង់កម្លាំង។

សម្រាប់បាល់ហ្វ្រីឃីកចម្ងាយ ២០–៣០ ម៉ែត្រ អ្នកគួរដាក់ជើងគាំទ្រទៅខាងមុខបន្តិច និងបត់ជង្គង់តិចៗ។ ទាត់ដោយផ្នែកខាងលើនៃជើងដែលមានខ្សែស្បែកជើង ហើយរក្សាស្មា និងក្បាលឱ្យនៅពីលើបាល់។ ប្រសិនបើរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ បាល់នឹងឡើងខ្ពស់ ហើយប្រសិនបើជើងគាំទ្រឆ្ងាយពេក បាល់នឹងបាត់ទិស។ បច្ចេកទេសមួយដែលអ្នកលេងជាច្រើនមើលរំលង គឺការបញ្ចប់ចលនា៖ ជើងត្រូវបន្តទៅមុខយ៉ាងធម្មជាតិ ប៉ុន្តែកុំបង្វិលត្រគាកខ្លាំងពេក។ សម្រាប់សុវត្ថិភាព ត្រូវកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី រួមមានការរត់ស្រាល ការបត់កជើង និងការលាតសន្ធឹងសាច់ដុំភ្លៅ។ ការហ្វឹកហាត់កម្លាំង ២ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍គ្រប់គ្រាន់ ប្រសិនបើអ្នកនៅកម្រិតស្ម័គ្រចិត្ត។

សូមពិនិត្យការណែនាំអំពីបាល់ និងទីលានពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហ្វីហ្វា ដើម្បីយល់ពីភាពខុសគ្នារវាងបាល់ហ្វឹកហាត់ និងបាល់ប្រកួត។ សម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តវិភាគការប្រកួតរបស់ វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ ប្រកួតបាល់ទាត់ ក៏អាចយកចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ និង ២៥ ម៉ែត្រមកធ្វើជាស្តង់ដារហ្វឹកហាត់បាន។ ប៉ុន្តែកុំយកល្បឿនរបស់កីឡាករអាជីពធ្វើជាគោលដៅភ្លាមៗ។ គោលដៅដំបូងគឺបាល់ ៦ ក្នុងចំណោម ១០ ទៅដល់តំបន់ដែលបានកំណត់ មុននឹងបង្កើនកម្លាំង។

ចង់ពិនិត្យវិធីហ្វឹកហាត់ឱ្យមានលំដាប់ និងមិនខាតពេល សូមមើលផែនការនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

close-up of a football boot striking the center of a white ball during a structured free-kick drill

វិធីវិភាគកម្លាំង និងទិសបាល់ក្នុងការប្រកួត

បើមានជញ្ជាំងការពារ៖ តើត្រូវជ្រើសរើសគោលដៅ និងពេលទាត់យ៉ាងដូចម្តេច?

នៅពេលមានជញ្ជាំងការពារ អ្នកត្រូវសម្រេចជាមុនថា នឹងទាត់បាល់កោងឆ្លងជញ្ជាំង ឬទាត់បាល់ទាបកាត់ក្រោមជញ្ជាំង។ ការសម្រេចគួរពឹងលើចម្ងាយ កម្ពស់ជញ្ជាំង ទីតាំងអ្នកចាំទី និងចំនួនកីឡាករដែលឈររារាំង។

មុនរត់ចូល សូមពិនិត្យ ៤ ចំណុច៖

  • ចម្ងាយពីបាល់ទៅគោលដៅ។
  • ជញ្ជាំងមានកីឡាករប៉ុន្មាននាក់ និងឈរជិតប៉ុណ្ណា។
  • អ្នកចាំទីឈរបាំងជ្រុងណា។
  • ខ្យល់កំពុងបក់ទៅទិសណា និងខ្លាំងប៉ុណ្ណា។

ចម្ងាយ ១៨–២២ ម៉ែត្រ ជាទូទៅសមស្របសម្រាប់បាល់កោងទៅជ្រុងឆ្ងាយ ខណៈចម្ងាយ ២៣–៣០ ម៉ែត្រ ត្រូវការកម្លាំងបន្ថែម ឬការបញ្ជូនបាល់ឱ្យមិត្តរួមក្រុម។ ការទាត់កាត់ក្រោមជញ្ជាំងអាចមានប្រសិទ្ធភាព ប្រសិនបើអ្នកការពារលោត ប៉ុន្តែវាត្រូវការបាល់ទាប និងលឿន។ ចំណុចសំខាន់មួយដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមិននិយាយ គឺការប្រែប្រួលចុងក្រោយ៖ អ្នកទាត់អាចបង្ហាញថានឹងទាត់កោង ប៉ុន្តែប្តូរទៅបាល់លឿននៅពេលអ្នកចាំទីផ្លាស់ទីមុន។ ទោះយ៉ាងណា កុំប្រើការបន្លំ ប្រសិនបើមិត្តរួមក្រុមមិនយល់សញ្ញា ព្រោះវាអាចធ្វើឱ្យបាត់ឱកាស និងបើកការវាយបក។

នៅក្នុងការប្រកួតធំៗ ដូចជា វើលដ៍ខាប់ និងការប្រកួតរបស់ ឡូសអង់ជឺឡេស ២០២៦ អ្នកអាចឃើញក្រុមប្រើអ្នកទាត់ពីរនាក់ ដើម្បីបំភាន់ការរៀបចំជញ្ជាំង។ តែសម្រាប់ក្រុមស្ម័គ្រចិត្ត សញ្ញាមួយ ឬពីរគ្រប់គ្រាន់៖ ដៃឆ្វេងមានន័យថាទៅជ្រុងជិត ដៃស្តាំមានន័យថាទៅជ្រុងឆ្ងាយ។ ការរៀបចំជាមុននេះធ្វើឱ្យការទាត់មានគោលដៅ មិនមែនជាការសាកសំណាង។

សម្រាប់ការសិក្សាយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមជាតិនានា សូមអាន [ព័ត៌មានអំពីពានរង្វាន់បាល់ទាត់ពិភពលោក](https://km.wikipedia.org/wiki/%E1%9E%96%E1%9E%B6%E1%9E%93%E1%9E%9A%E1%9E%84%E1%9F%92%E1%9E%9C%E1%9E%B6%E1%9E%93%E1%9F%8B%E1%9E%94%E1%9E%B6%E1%9E%9B%E1%9F%8B%E1%9E%91%E1%9E%B6%E1%9E%8F%E1%9F%8B%E1% ពិភពលោក) ហើយប្រៀបធៀបទីតាំងអ្នកទាត់ កម្ពស់ជញ្ជាំង និងចលនាអ្នកចាំទី។ ចូរចាំថា ការវិភាគទិន្នន័យអាចជួយសម្រេចចិត្ត ប៉ុន្តែវាមិនជំនួសការហ្វឹកហាត់ប៉ះបាល់ជាក់ស្តែងឡើយ។

កំហុសដែលត្រូវជៀសវាង៖ ហេតុអ្វីបាល់មិនទៅតាមគោលដៅ?

កំហុសដែលធ្វើឱ្យការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកបរាជ័យញឹកញាប់បំផុត គឺការប្តូរបច្ចេកទេសច្រើនពេកក្នុងពេលតែមួយ។ ដោះស្រាយដោយកែតែមួយចំណុចក្នុងមួយវគ្គ ដូចជា ជើងគាំទ្រ ចំណុចប៉ះ ឬទិសបន្តចលនា។

បញ្ហាសំខាន់ៗមានដូចខាងក្រោម៖

  1. បាល់ហោះខ្ពស់ពេក៖ រាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ ឬប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។
  2. បាល់ទៅខាងក្រៅ៖ ជើងគាំទ្រមិនបែរទៅគោលដៅ ឬកជើងបើកនៅពេលប៉ះ។
  3. បាល់គ្មានកម្លាំង៖ រត់ចូលយឺត ជើងមិនរឹង ឬមិនបន្តចលនាបន្ទាប់ពីប៉ះ។
  4. បាល់កោងមិនគ្រប់៖ ប៉ះខាងបាល់មិនត្រឹមត្រូវ ឬប្រើកម្លាំងត្រង់ច្រើនពេក។
  5. ឈឺកជើង ឬភ្លៅ៖ មិនបានកម្តៅសាច់ដុំ ឬហ្វឹកហាត់ច្រើនជាងសមត្ថភាព។

ព័ត៌មានជាក់ស្តែងមួយទៀតគឺ ស្បែកជើង និងផ្ទៃទីលានអាចប្តូរអារម្មណ៍ពេលប៉ះបាល់។ ទីលានស្មៅសើមធ្វើឱ្យជើងគាំទ្ររអិល ហើយបាល់អាចរត់លឿនជាងធម្មតា ដូច្នេះត្រូវកាត់បន្ថយកម្លាំងប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយ។ ទីលានសិប្បនិម្មិតអាចធ្វើឱ្យបាល់លោតខុសពីស្មៅធម្មជាតិ។ កុំវាស់លទ្ធផលពីការទាត់តែមួយដង; ប្រើសំណុំ ១០ ដង ហើយកត់ត្រាទិស បាល់ចូលតំបន់ និងអារម្មណ៍រាងកាយ។ ប្រសិនបើឈឺចាប់ខ្លាំង ឬឈឺជាប់លើស ៤៨ ម៉ោង ត្រូវសម្រាក និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញកីឡា។

amateur football coach marking free-kick target zones beside a defensive wall on a training field

តើផែនការត្រួតពិនិត្យ ៣០ ថ្ងៃគួររៀបចំយ៉ាងដូចម្តេច?

ផែនការ ៣០ ថ្ងៃគួរចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ មុននឹងបង្កើនកម្លាំង និងភាពស្មុគស្មាញ។ វគ្គនីមួយៗអាចចំណាយ ២៥–៤០ នាទី ហើយគួរមានថ្ងៃសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ១ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីការហ្វឹកហាត់ខ្លាំង។

ថ្ងៃទី ១–៧៖ បង្កើតមូលដ្ឋាន

  • កម្តៅសាច់ដុំ ៨ នាទី។
  • ទាត់បាល់ត្រង់ ២០ ដងពីចម្ងាយ ១៨ ម៉ែត្រ។
  • ផ្តោតលើជើងគាំទ្រ កជើងរឹង និងការរក្សាតុល្យភាព។
  • កត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលតំបន់ ២ ម៉ែត្រជុំវិញគោលដៅ។

ថ្ងៃទី ៨–១៥៖ បន្ថែមការកោង

  • ទាត់បាល់កោងទៅជ្រុងឆ្វេង ១៥ ដង និងជ្រុងស្តាំ ១៥ ដង។
  • ប្តូរចម្ងាយពី ១៨ ទៅ ២២ ម៉ែត្រ។
  • ថតវីដេអូពីចំហៀង ដើម្បីពិនិត្យកម្ពស់បាល់ និងចលនាជើង។
  • សម្រាក ៦០–៩០ វិនាទីរវាងសំណុំ ដើម្បីកុំឱ្យបច្ចេកទេសខូចដោយសារនឿយហត់។

ថ្ងៃទី ១៦–២៣៖ បន្ថែមជញ្ជាំង និងអ្នកចាំទី

  • ប្រើជញ្ជាំងការពារ ៣–៥ នាក់។
  • ជ្រើសរើសបាល់កោង បាល់លឿន ឬបាល់ទាបតាមស្ថានភាព។
  • កំណត់គោលដៅឱ្យបានយ៉ាងហោចណាស់ ៤ ក្នុងចំណោម ១០ ដង។
  • ហ្វឹកហាត់សញ្ញាជាមួយអ្នកបញ្ជូនបាល់ ដើម្បីជៀសវាងការយល់ច្រឡំ។

ថ្ងៃទី ២៤–៣០៖ សាកល្បងដូចការប្រកួត

  • ប្តូរទីតាំងចម្ងាយ ១៨, ២២ និង ២៨ ម៉ែត្រ។
  • កំណត់ពេលសម្រេចចិត្តមិនលើស ១០ វិនាទី។
  • កត់ត្រាភាគរយបាល់ចូលគោលដៅ និងចំនួនបាល់ប៉ះជញ្ជាំង។
  • ប្រៀបធៀបទិន្នន័យថ្ងៃទី ១ ជាមួយថ្ងៃទី ៣០។

ប្រសិនបើភាគរយបាល់ចូលគោលដៅកើនឡើងពី ២០ ភាគរយទៅ ៤០ ភាគរយ នោះជាការរីកចម្រើនដែលមានន័យ ទោះបីមិនទាន់ស៊ុតបានជាគ្រាប់បាល់ក៏ដោយ។ ចំណុចសំខាន់គឺកុំប្តូរបាល់ ឬទីលានរាល់ថ្ងៃ ព្រោះវាធ្វើឱ្យការវាស់លទ្ធផលមិនស្មើគ្នា។ កត់ម៉ាកបាល់ ទម្ងន់ប្រហាក់ប្រហែល ផ្ទៃទីលាន និងលក្ខខណ្ឌខ្យល់ ដើម្បីឱ្យការប្រៀបធៀបមានតម្លៃ។ ប្រកួតបាល់ទាត់អាចប្រើកំណត់ត្រានេះសម្រាប់វិភាគកីឡាករ និងការទស្សន៍ទាយយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមក្នុង វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ ដោយមិនចាំបាច់ពឹងលើអារម្មណ៍តែមួយ។

ចង់បន្តពីការហ្វឹកហាត់ទៅការវិភាគការប្រកួត សូមស្វែងរកគន្លឹះដែលអាចអនុវត្តបានភ្លាមៗ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើបាល់ហ្វ្រីឃីកមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បាល់ហ្វ្រីឃីកគឺជាការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ បន្ទាប់ពីក្រុមម្ខាងធ្វើកំហុសតាមច្បាប់។ វាអាចជាបាល់ផ្ទាល់ ដែលអាចទាត់ចូលទីដោយផ្ទាល់ ឬបាល់ប្រយោល ដែលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុនចូលទី។ តាមច្បាប់ ហ្វីហ្វា គូប្រកួតជាទូទៅត្រូវនៅចម្ងាយ ៩.១៥ ម៉ែត្រ។ អ្នកទាត់គួរពិនិត្យសញ្ញារបស់អាជ្ញាកណ្តាល មុនសម្រេចប្រើបាល់កោង បាល់លឿន ឬបញ្ជូនទៅមិត្តរួមក្រុម។

សំណួរ៖ តើត្រូវទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកជំហានណាខ្លះ?

ចម្លើយ៖ ត្រូវកំណត់គោលដៅ រៀបចំបាល់ ឈរជើងគាំទ្រឱ្យត្រឹមត្រូវ រត់ចូល ៣–៥ ជំហាន ហើយប៉ះបាល់ដោយផ្នែកជើងសមស្រប។ បន្ទាប់ពីប៉ះ ត្រូវបន្តចលនាជើងទៅទិសគោលដៅ និងរក្សាតុល្យភាព។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរទាត់ ២០ ដងពីចម្ងាយ ១៨ ម៉ែត្រ មុនបន្ថែមជញ្ជាំងការពារ ឬបង្កើនចម្ងាយដល់ ២៥ ម៉ែត្រ។

សំណួរ៖ តើបាល់កោង និងបាល់លឿនខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បាល់កោងផ្តោតលើការបង្វិល និងការប្តូរទិស ខណៈបាល់លឿនផ្តោតលើល្បឿន និងកម្លាំងប៉ះ។ បាល់កោងប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង និងប៉ះចំហៀងបាល់ រីឯបាល់លឿនប្រើផ្នែកខាងលើជើង និងប៉ះកណ្តាលបាល់។ ចម្ងាយ ប្រភេទជញ្ជាំង និងទីតាំងអ្នកចាំទីជាអ្វីដែលកំណត់ថាបច្ចេកទេសមួយណាមានតម្លៃជាង។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ហ្វ្រីឃីកតែងហោះខ្ពស់ពេក?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ ឬជើងប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។ ដើម្បីកែ សូមដាក់ក្បាល និងស្មាឱ្យនៅពីលើបាល់ ហើយរក្សាជើងគាំទ្រឱ្យនៅជិតប្រហែល ១៥ សង់ទីម៉ែត្រ។ ហ្វឹកហាត់បាល់ត្រង់ ១០ ដងដោយកម្លាំង ៦០ ភាគរយ រួចពិនិត្យកម្ពស់បាល់ មុននឹងបន្ថែមកម្លាំង។

សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហ្វឹកហាត់ ២–៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយវគ្គនីមួយៗមាន ២៥–៤០ នាទី។ ទុកថ្ងៃសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ១ ថ្ងៃរវាងវគ្គដែលប្រើកម្លាំងខ្លាំង ដើម្បីការពារកជើង និងសាច់ដុំភ្លៅ។ កត់ត្រាលទ្ធផលពីសំណុំ ១០ ដង ហើយបង្កើនចម្ងាយតែពេលភាពត្រឹមត្រូវឈានដល់ប្រហែល ៤០ ភាគរយ។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើជើងរអិលពេលទាត់?

ចម្លើយ៖ ត្រូវពិនិត្យស្បែកជើង ផ្ទៃទីលាន និងទីតាំងជើងគាំទ្រមុនបន្តហ្វឹកហាត់។ ទីលានសើមអាចបន្ថយការកាន់ជាប់ ដូច្នេះត្រូវប្រើស្បែកជើងដែលសមស្រប និងកាត់បន្ថយកម្លាំងប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយ។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ ឬអស្ថិរភាពនៅកជើង ត្រូវបញ្ឈប់ការទាត់ ហើយសម្រាក ឬពិគ្រោះអ្នកជំនាញកីឡា។

សំណួរ៖ តើរបៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកអាចជួយការវិភាគការប្រកួតបានយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាជួយឱ្យអ្នកយល់ពីចម្ងាយ គោលដៅ ជញ្ជាំងការពារ និងជម្រើសយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ក្រុម។ ពេលមើលការប្រកួតរបស់ ហ្វីហ្វា ឬ វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ អ្នកអាចកត់ត្រាថា កីឡាករជ្រើសបាល់កោង បាល់លឿន ឬបញ្ជូនបាល់នៅចម្ងាយណា។ បន្ទាប់មកប្រៀបធៀបជាមួយទីតាំងអ្នកចាំទី និងចំនួនអ្នកការពារ ដើម្បីវាយតម្លៃថាការសម្រេចចិត្តមានហេតុផលឬអត់។

football analyst reviewing free-kick trajectories and match statistics on a tablet beside a stadium pitch

សរុបមក របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកដែលមានតម្លៃ មិនមែនជាការទាត់ខ្លាំងបំផុតទេ ប៉ុន្តែជាការជ្រើសរើសចំណុចប៉ះ ជំហរ និងគោលដៅបានត្រឹមត្រូវ។ អនុវត្តតាមផែនការ ៣០ ថ្ងៃ កត់ត្រាលទ្ធផលជាលេខ និងកែតែបច្ចេកទេសមួយក្នុងមួយវគ្គ។ វិធីនេះជួយឱ្យអ្នកមើលឃើញការរីកចម្រើនពិតប្រាកដ ហើយអាចយកចំណេះដឹងទៅវិភាគយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ក្រុមក្នុង វើលដ៍ខាប់ ២០២៦ បានកាន់តែច្បាស់។

ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តរៀន និងស្វែងរកការវិភាគបាល់ទាត់ដែលផ្តោតលើតម្លៃ សូមចូលមើលប្រភពរបស់ ប្រកួតបាល់ទាត់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

§
❦

ប្រកួតបាល់ទាត់ · Editorial Archive

Related Articles